Rwanda Kibrizi Natural

(Scroll down for English)

 

Rwanda Kibirizi Natural Coffee

Boeren in Nyamagabe in de zuidelijke provincie van Rwanda leveren kersen aan was station Kibirizi. Deze natuurlijke partij zit vol met citrus, bessen en fudge. De boeren krijgen training in Good Agricultural Practices en duurzaam landbouwgrondbeheer. Ze krijgen ook hulp bij het behalen van RFA/UTZ- en 4C-certificeringen.

Zij plukken de koffiekersen selectief met de hand en leveren rijpe, rode kers aan het was station van Kibirizi. Bij de inname laat men de kers drijven om eventuele onder- of over rijping te verwijderen. Kers wordt op verhoogde bedden gelegd om te drogen. Werknemers harken de kersen regelmatig om een ​​gelijkmatige droging te garanderen. Het duurt ongeveer 14 tot 21 dagen voordat de kers droog is.


Rwanda

Ondanks zijn turbulente geschiedenis is Rwanda vandaag de dag een van de lievelingen van de speciale koffiewereld - en niet zonder reden! Rwanda brengt het beste dat het te bieden heeft aan branders over de hele wereld.


Hoewel het koloniale verleden van Rwanda centraal staat bij de introductie van koffie in het land, hebben tot ver in het midden van de jaren 1890 maar weinig Europeanen daadwerkelijk voet in het land gezet vanwege de niet aan zee grenzende ligging van Rwanda, dicht bij het centrum van Afrika. Zelfs na de "Conferentie van Berlijn" in 1885, toen Duitsland de controle verklaarde over de gebieden van het moderne Burundi en Rwanda, arriveerde de eerste gedocumenteerde Europese reiziger die ooit voet aan wal zette in Rwanda pas in 1894.

 

Duitse missionarissen en kolonisten brachten begin 1900 koffie naar Rwanda. Grootschalige koffieproductie werd in de jaren 1930 en 1940 tot stand gebracht door de Belgische koloniale regering, die officieel de controle had over Belgisch Congo van 1908 tot 1960 en het tweelinggebied Ruanda-Urundi (dat later de landen Rwanda en Burundi werd) van 1922 tot de onafhankelijkheid in 1962.

 

De Belgische regering heeft tijdens hun bewind de koffieteelt verplicht gesteld. De Belgen dwongen de inheemse Rwandezen om koffie te verbouwen om goedkope, overvloedige koffie van lage kwaliteit te produceren voor de export. Het grootste deel van de winst uit de koffieproductie verliet Rwanda, samen met de koffie zelf.

 

Toen de Belgische regering zich terugtrok, stopten velen met het verzorgen van hun bomen omdat het niet langer verplicht was. Voor sommigen werd koffie gezien als een symbool van koloniale onderdrukking. Velen zagen echter ook de economische voordelen van het blijven verbouwen van koffie, en de industrie werd al snel belangrijk voor de nationale economie van Rwanda.

 

De koffieproductie ging door nadat de Belgische kolonisten vertrokken. In 1970 was koffie de grootste export in Rwanda geworden en goed voor 70% van de totale exportinkomsten. Koffie werd als zo waardevol beschouwd dat het vanaf 1973 illegaal was om koffiebomen uit de grond te scheuren.

Crisis en herstel

Tussen 1989 en 1993 zorgde de ineenstorting van de International Coffee Agreement (ICA) ervoor dat de wereldprijs kelderde. Gezien de enorme rol die koffie speelde in het inkomen van Rwanda, werden de overheid en de economie zwaar getroffen door de lage wereldwijde koffieprijzen. De genocide van 1994 en de nasleep ervan leidden tot een volledige ineenstorting van de koffie-export en vitale USD-inkomsten. Maar de ongelooflijke veerkracht van het Rwandese volk blijkt duidelijk uit de manier waarop de economie en stabiliteit sindsdien zijn hersteld.

 

Het moderne Rwanda wordt beschouwd als een van de meest stabiele landen in de regio. Sinds 2003 is de economie met 7-8% per jaar gegroeid en de koffieproductie heeft een sleutelrol gespeeld in deze economische groei.

Dit ongelooflijke herstel is deels te danken aan de krachtige overheidssteun voor de koffiesector en handelsregels die de export en internationale investeringen in de koffiesector bevorderen. Ongeveer tien jaar na het einde van de burgeroorlog stelde de regering de Nationale Koffiestrategie in die de koffie-industrie hielp verbeteren en uitbreiden. De strategie stimuleert hoogwaardige productie voor de markt voor speciale koffie. Financiering komt van de Rwandese regering, andere landen en particuliere investeerders. De economische resultaten voor boeren zijn nu veel beter dan ooit.

 

Voorheen verwerkten Rwandese koffieboeren hun kers thuis. Ze zouden de kers grof ontpulpen, wassen, misschien fermenteren en waarschijnlijk op de vloer drogen. Dit creëerde een basiskoffie van zeer lage kwaliteit die semi-gewassen wordt genoemd. Om de kwaliteit van koffie te verbeteren, stimuleerde de overheid de oprichting van nieuwe Centrale Wasstations (CWS's) in koffieproducerende gebieden. De eerste CWS werd opgericht in 2001. Tegenwoordig zijn er in heel Rwanda meer dan 300 wasstations actief.

 

De groei van wasstations en de verbetering van de verwerking van Rwandese koffie hebben een premie van ten minste 40% toegevoegd aan de exportwaarde van Rwandese koffie.

 

Koffieproductie vandaag

Tegenwoordig stuwen kleine boeren de industrie in Rwanda vooruit. Het land heeft geen grote landgoederen. De meeste koffie wordt verbouwd door de meer dan 400.000 kleine boeren, die nog geen kwart hectare bezitten. Het grootste deel van de koffieproductie in Rwanda is Arabica. Bourbon-variëteiten omvatten 95% van alle koffiebomen die in Rwanda worden verbouwd.

 

Een belangrijke belemmering voor de groeiende koffie-industrie in Rwanda is transport. Aangezien Rwanda niet aan zee ligt, moet koffie eerst 1500 kilometer over land reizen naar Mombasa in Kenia of Dar-es-Salaam in Tanzania. Dit is een langdurig en duur proces dat meestal meer kost dan het kost om dezelfde container koffie van die havens naar de VS of Europa te verschepen.

 

Ondanks de kosten van transport gaat het goed met de Rwandese boeren. Veel boeren die kersen leveren en deelnemen aan was station programma's hebben hun inkomen meer dan verdubbeld. Bovendien werd de eerste Rwandese Cup of Excellence gehouden in 2008 en sindsdien heeft het alleen maar meer aandacht en belangstelling gekregen voor de uitzonderlijke Bourbon-koffies van het land.

Op weg naar gendergelijkheid

Rwanda heeft belangrijke ontwikkelingen gezien op het gebied van gendergelijkheid en koffie heeft een rol gespeeld bij deze vooruitgang. Terwijl vrouwen eerder hun controle over de landbouw tijdens de koloniale overheersing verloren als gevolg van genderaannames van Europese heersers, beginnen ze enige autonomie in de landbouw te herwinnen. Nieuwe initiatieven die gericht zijn op vrouwen en erop gericht zijn hen te helpen zichzelf uit te rusten met de tools en kennis voor landbouw, hebben de manier veranderd waarop vrouwen zichzelf zien en omgaan met de wereld om hen heen.

 

 

 

Rwanda Kibirizi Natural

Farmers in Nyamagabe in Rwanda’s Southern Province deliver cherry to Kibirizi washing station. This Natural lot is full of citrus, berries and fudge.

These farmers get training in Good Agricultural Practices and sustainable agriculture land management. They also get help gain RFA/UTZ and 4C certifications.  

Farmers selectively handpick and deliver ripe, red cherry to Kibirizi washing station. At intake, cherry is floated to remove any under- or over-ripes. Cherry is laid on raised beds to dry. Workers rake cherry frequently to ensure even drying. It takes approximately 14 to 21 days for cherry to dry.

 

Rwanda

Despite its turbulent history, today Rwanda is one of the specialty coffee world’s darlings – for good reason! brings the best it has to offer to roasters around the world.

Although Rwanda’s colonial past is central to the introduction of coffee in the country, due to Rwanda’s landlocked position close to the center of Africa, few Europeans actually set foot in the country until well into the mid-1890s. Even after the 1885 “Conference of Berlin” when Germany declared control over the areas of modern Burundi and Rwanda, the first documented European traveler to ever set foot in Rwanda did not arrive until 1894.

German missionaries and settlers brought coffee to Rwanda in the early 1900s. Largescale coffee production was established during the 1930 & 1940s by the Belgian colonial government, who officially controlled the Belgian Congo from 1908 to 1960 and the twin territory of Ruanda-Urundi (that later became the countries of Rwanda and Burundi) from 1922 until independence in 1962.   

The Belgian government made coffee growing mandatory during their rule. The Belgians forced native Rwandans to grow coffee in order to produce cheap, plentiful, low-quality coffee for export. Most of the profits from coffee production left Rwanda, along with the coffee itself.

When the Belgian government withdrew, many stopped tending their trees because it was no longer compulsory. For some, coffee was seen as a symbol of colonial oppression. However, many also saw the economic advantages of continuing to grow coffee, and the industry quickly became important to Rwanda’s national economy.  

Coffee production continued after the Belgian colonists left. By 1970, coffee had become the single largest export in Rwanda and accounted for 70% of total export revenue. Coffee was considered so valuable that, beginning in 1973, it was illegal to tear coffee trees out of the ground.

Crisis and Recovery

Between 1989 and 1993, the breakdown of the International Coffee Agreement (ICA) caused the global price to plummet. Considering the massive role that coffee played in Rwanda’s income, the government and economy took a hard hit from low global coffee prices. The 1994 genocide and its aftermath led to a complete collapse of coffee exports and vital USD revenue. But the incredible resilience of the Rwandan people is evident is the way that the economy and stability have recovered since then.

Modern Rwanda is considered one of the most stable countries in the region. Since 2003, its economy has grown by 7-8% per year and coffee production has played a key role in this economic growth.

This incredible recovery is due in part to the strong government support for the coffee sector as well as trade rules helping exports and international investment into the coffee sector. About ten years after the end of the civil war, the government instituted the National Coffee Strategy that helped improve and expand the coffee industry. The strategy encourages high-quality production for the specialty coffee market. Funding comes from the Rwandan government, other nations and private  investors. Economic outcomes for farmers are now much better than they once were.

Previously, Rwandan coffee farmers processed their cherry at home. They would roughly de-pulp the  cherry, wash it, maybe ferment it and probably dry it on the floor. This created a very low-quality  commodity coffee called semi-washed. To improve the quality of coffee, the government incentivized the creation of new Central Washing Stations (CWSs) in coffee-producing areas. The first CWS was established in 2001. Today, more than 300 washing stations operate across Rwanda.

The growth of washing stations and the improvement in processing for Rwandan coffees has added at least a 40% premium to Rwandan coffee’s export value.

Coffee Production Today

Today, smallholders propel the industry in Rwanda forward. The country doesn’t have any large estates. Most coffee is grown by the 400,000+ smallholders, who own less than a  quarter of a hectare. The majority of Rwanda’s coffee production is Arabica. Bourbon variety plants comprise 95% of all coffee trees cultivated in Rwanda.

A significant barrier to Rwanda’s expanding coffee industry is transportation. Since Rwanda is landlocked, coffee must first travel 1,500 kilometers by land to either Mombasa, in Kenya, or Dar-es-Salaam, in Tanzania. This is a lengthy and expensive process that usually costs more than it does to ship the same container of coffee from those ports to the US or Europe.

Despite the expense of transportation, Rwandan farmers are doing well. Many farmers who deliver cherry and participate in washing station programs have seen their income more than double.  Additionally, the first Rwandan Cup of Excellence was held in 2008 and has since then only continued to gather traction and interest for the country’s exceptional Bourbon coffees.

Inroads for Gender Equity

Rwanda has seen significant developments in gender equity and coffee has played a role in these advancements. While women previously lost their control over agriculture during colonial rule due to gender-assumptions made by European rulers, they are starting to regain some autonomy in agriculture. New initiatives that cater to women and focus on helping them equip themselves with the tools and knowledge for farming have been changing the way women view themselves and interact with the world around them.

 

KOFFIE GRADE:

Scr. 15+

BOERDERIJ/BEDRIJF/STATION:

Kibirizi wasplaats

VARIETAL:

Bourbon

VERWERKING:

Natuurlijk

HOOGTE:

1.771 meter boven zeeniveau

EIGENAAR:

Boeren die leveren aan wasplaats Kibirizi

DEELGEBIED/STAD:

Nyamagabe

REGIO:

Zuidelijke Provincie

OMGEVING:

<1 hectare gemiddeld

GROOTTE VAN DE ZAK

60kg Ecotact

OOGSTMAANDEN:

Maart - juni

 

NIEUW

Een natuurlijke (H)eerlijke Single Origin koffie uit Rwanda.

Verbouwd door kleine farms op een gemiddelde hoogte van 
1770 meter.

Buitengewone koffie met tonen van cacao, noten, fruitig, bloemig en kruidig.


Een topkoffie uit een vooruitstrevend land dat ondanks zijn heftige geschiedenis, elke koffiebrander, barista en koffiedrinker een stukje blijer maakt.

 

Een TOPPERTJE uit Oost - Afrika.

 

meer lezen over deze koffie,klik hier